(If this is in your rss feed you can ignore it)

This article is also available in english, to view that: click here

In dit artikel ga ik het hebben over de kunstwerken van een kunstenaar die ik erg goed vind, en waarom ik zo veel waarde uit zijn kunst haal. De kunstenaar is Johan Rijpma, je kan al zijn kunstwerken hier zien. De werken waar ik het in dit artikel over heb zie je hieronder.

Als eerste wil ik het hebben over “Division” (Verdeling).

Dit is op het moment mijn favoriete werk van Johan. Het voelt als een bijna betoverende ervaring om het te bekijken, de scheuren in het papier komen samen om fascinerende patronen te maken. Het is ook heel interessant hoe het aantal scheuren zo’n groot effect heeft op het patroon dat wij zien. Het begint als een mooie maar simpele structuur, maar verandert langzaam in een beeld dat bij mij claustrofobische gevoelens opwekt, maar ook het idee dat het bijna niet van deze wereld is. Maar het proces waaruit al deze pracht groeit blijft o zo simpel.

Als tweede ga ik het hebben over “Refreshment” (Verfrissing)

Dit kunstwerk roept vergelijkbare gevoelens op in mij als fractals vaak doen. Ik blijf maar staren naar hoe het water zich steeds op een nieuwe manier terugtrekt. Het proces blijft hetzelfde, maar de resultaten zijn elke keer uniek. Het is een prachtig, maar gedachteloos proces, maar de diepe artestieke waarde wordt aan het proces toegevoegd door Johan. Hij hoeft alleen maar te kijken en te cultiveren.

Als laatste, Tegels.

Ik heb stop-motion altijd al superknap gevonden, maar dit proces uitvoeren met materiaal waar je geen controle over hebt is ongelofelijk. I vind het zo mooi dat, als we verwacht worden op iets te focussen, dat dat object duidelijk blijft, maar de achtergrond volledig in chaos vervalt. Het is zo interessant om te zien hoe de imperfecties van de tegels effect hebben op het eindproduct.

Ik zie één grote gedachte die door al Johan’s werken heen zit: De wereld is al prachtig alleen al door te bestaan. Al zijn werken zijn chaotisch omdat de echte wereld chaotisch is, maar hij zegt met zijn werken: Er is altijd kunst te vinden in de chaos. Hij had Tegels kunnen maken door zelf op één stoeptegel te tekenen, maar hij gebruikte tegels die hij op straat vond. Die keuze geeft de onvoorspelbaarheid van de wereld de kans om zijn werk te beinvloeden. Het kijken naar zijn werken geeft mij een nieuw perspetief om te zien hoe prachtig de wereld is, met alle onvoorspelbare en willekeurige dingen waaruit zij bestaat.